Devleti temsil eden makamlar bazen kararlarıyla değil, giydikleri bir forma, oturdukları bir koltuk ya da verdikleri tek bir fotoğrafla tartışmanın merkezine yerleşebilir. Çünkü kamu yönetiminde semboller, çoğu zaman kelimelerden daha yüksek sesle konuşur.

Erzincan Valisi Hamza Aydoğdu, kentin futbol takımına önemli bir sponsor kazandırılmasının ardından yapılan tanıtımda Erzincanspor formasını giydi. Ancak fotoğraf karesinde diğer isimlerden farklı renkte forma tercih etmesi, kentteki bazı çevreler tarafından eleştirildi. İddialara göre yapılan eleştirinin omurgasında şu ifade yer aldı "Erzincan'ın patronu benim demek mi istiyor?"

Fakat dikkat çeken gelişme eleştirinin kendisi değil, aldığı karşılıktı. Sosyal medyada çok sayıda vatandaş Vali Aydoğdu'ya destek verdi; eleştiriyi haksız bulan yorumlar öne çıktı. Başka bir ifadeyle, iletişim açısından bakıldığında eleştiri beklenen etkiyi oluşturmadı, tersine valiye yönelik sahiplenmeyi güçlendirdi.

Aslında burada tartışılan forma değildi. Asıl tartışma şu soruydu: Bir şehrin ortak sembollerini kim temsil eder? Siyaset mi, bürokrasi mi, yoksa o şehre yatırım yapan iş insanları mı?

Bu nedenle Erzincanspor forması üzerinden yürüyen polemik, özünde şehir kimliği, temsil gücü ve kamu diplomasisi üzerine gelişen sembolik bir tek taraflı mücadele niteliği taşıyor ve bu tartışmanın durduk yere ortaya çıkmadığını da görmek gerekiyor.

Rahmetli Vali Recep Yazıcıoğlu'nun ardından Erzincan'ın ulusal ölçekte görünürlüğüne en fazla katkı sağlayan isimlerden biri Vali Hamza Aydoğdu oldu. Bunda yalnızca yürüttüğü kamu hizmetleri değil, yatırım odaklı yönetim anlayışı, özel sektörle kurduğu iş birlikleri ve şehrin marka değerini yükseltmeye dönük iletişim stratejileri etkili oldu. Erzincanspor'a sponsor kazandırılması da bu yaklaşımın somut örneklerinden biridir.

Eğer eleştirinin temelinde "şehir aidiyetinin önüne sponsor markası mı geçiriliyor?" sorusu varsa, bu elbette tartışılabilir. Ancak bunu bir forma rengi üzerinden okumak, konunun esasını gözden kaçırmak olur ve arka planda farklı niyetler söz konusu olabilir.

Konuya ilişkin Erzincan Valisi’nin kamuoyuna yansıyan açık bir tepkisine ise rastlamadım.

Bir valinin giydiği forma, oturduğu koltuk, yürüdüğü protokol sırası, kullandığı dil ya da verdiği bir fotoğraf; bunların her biri kamuoyunda farklı anlamlar üretir. Makamların yalnızca kararlarıyla değil, sembolleriyle de konuşuyor olması nedeniyle, semboller üzerinden yapılan eleştiriler doğal karşılanabilir. Ancak sembolün anlamını belirleyen şey yalnızca fotoğraf karesi değil, o fotoğrafın hikâyesidir. Hikâye bilinmeden yapılan yorumlar çoğu zaman gerçeği değil, önyargıları yansıtır.

Erzincan’da Fen Lisesi öğrencilerinin Türkiye 8’ncisi olmaları nedeniyle bir jest olarak çocuklarla maç planlanıyor. Vali Aydoğdu ise öğrencilerin takımında yer alarak çocuklarla aynı formayı giyiyor. Maç sonunda da üzerlerindeki formayla Erzincanspor sponsorluğunun duyurulması kararlaştırılıyor. Tüm siyasi partilerin temsilcileri de bu etkinlikte yer alıyor. Vali Aydoğdu’nun çocuklarla olan fotoğrafında herkesin forması aynı renkte.

Kırmızı siyahlı formalıların arasında Vali Aydoğdu’nun beyaz renkli formayla bulunmasının kısa hikayesi böyle. Birinin bu fotoğrafa bakıp, “ip gibi sıraya dizmiş, herkesten farklı forma giyerek ben buranın patronuyum mu diyor” eleştirisini yapmasının altında “patron benim” anlayışı yatıyor olabilir.

Fotoğrafın arka planı bilinmeden veya bilindiği halde çarpıtarak yalnızca farklı renkteki forma üzerinden 'patronluk' yorumu yapılması, sembollerin bağlamından koparıldığında nasıl farklı anlamlar üretebildiğini gösteren çarpıcı bir örnek olarak değerlendirilebilir.

Her kim olursa olsun, millete patronluk yapmaya soyunanlara en güzel cevabı yine millet vermektedir. Millet kendisine hizmet edenle, kendisine patronluk taslayan arasındaki farkı herkesten daha iyi bilir.